Ακονίζει μαχαίρια, ψαλίδια,κι άλλα αιχμηρά οικιακά ή επαγγελματικά εργαλεία (βλ. τσεκούρια), ξαναδίνοντάς τους ζωή. Είναι και μια φιλοσοφία με περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές προεκτάσεις αν το δούμε καλύτερα. Όχι που μάθαμε εμείς, "αα, δεν κόβει το μαχαίρι, θα πάρω άλλο από το ΙΚΕΑ! Τζάμπα είναι!". Αμ δε, που είναι τζάμπα!
Βέβαια να προσθέσω κι εγώ ότι τα φοβερά μαχαίρια της Προύσσας--που μπορεί κανείς να βρει σε άκρως λογικές τιμές στα μικροκαταστήματα επαγγελματικού εξοπλισμού πηγαίνοντας προς Unkapanι--δεν χρειάζονται και συχνό τρόχισμα...βέβαια, εμείς εδώ έχουμε καταντήσει να εισάγουμε ανάλογα εργαλεία (άραγε υπάρχει ελληνική βιομηχανία επαγγελματικών μαχαιριών;)σε εξωφρενικές τιμές!!!
ReplyDeleteΜετά θα μου πείτε γκρινιάζω, χρονιάρες μέρες...
Ασπασμοί!