May 27, 2010

για την Ιλκάϊ


λαμπερά μάτια, φουλ στην εξυπνάδα, τη γλύκα και τη ζεστασιά.

με βοήθησες να αγοράσω φτηνά τα ναζάρ μπονζούκ, εξπέρ στο παζαρλίκ.

δεν κάναν τη δουλειά τους όμως, τα άτιμα.

σας μάτιασαν και έφυγες, χωρίς να χαρείς τον Α. όσο ήθελες / έπρεπε.

σε ποιον θα λέει τώρα ο καημένος: "αγάπη, bring the çorba!";

8 comments:

  1. μάταια είναι όλα.
    απλώς το ξεχνάμε.

    ReplyDelete
  2. Μάταια πράγματι. Το ξεχνάμε, αλλά δεν ξεχνάμε τους ανθρώπους που φεύγουν. Και φεύγουν πάντα πρόωρα! Ακόμα και στα ογδόντα μας, κάτι παραπάνω θέλουμε να ζήσουμε. Καημένος ο Α., όπως το πες.

    ReplyDelete
  3. Όντως όλα είναι μάταια και μείς πεπερασμένοι αλλά και αδιόρθωτα εγωκεντρικοί.
    Οι άνθρωποι πεθαίνουν όταν τους ξεχάσουμε. Ζουν όσο τιμούμε τη μνήμη τους.
    Αγγελή, καλή υπομονή.
    Παν.Καπ.

    ReplyDelete
  4. Γιαννης Χρ.May 30, 2010 at 1:16 PM

    Καλο κουραγιο Αγγελη... :(

    ReplyDelete
  5. το σκέφτηκα πολύ πριν γράψω το post. το έκανα για να..δεν ξέρω γιατί, αλήθεια.

    θα μεταβιβάσω πάντως τα συλληπητήρια σας στον Α.

    ReplyDelete