Οι clochard της Πόλης

Σ' αυτήν την Πόλη, άλλοι ζεσταίνονται στα ψηλοτάβανα σαλόνια τους με μαρμάρινα τζάκια κι άλλοι γονατίζουν στην εξάτμιση των λεωφορείων για να ξεπαγώσουν τα μελανιασμένα τους χέρια.

Δυστυχώς, όπως στην ομορφιά, έτσι και στις αντιθέσεις, η Πόλη έχει τα πρωτεία..

ΥΓ: Αν και είχα την ευκαιρία να τραβήξω πιο "εντυπωσιακή" φωτογραφία (κοντινή, με πρόσωπο κτλ), δε μου πήγε η καρδιά. Ευτυχώς, δεν σκλήρυνα τόσο πολύ..ακόμα τουλάχιστον.

Μανώλης, ο tanguero

Δραστήριος μηχανικός, σπουδαίος μάγειρας, μόνιμα χαμογελαστός και..αεικίνητος tanguero! Μιλάω για τον κολλητό μου το Μανώλη, που τόσο πολύ μου λείπει, εκεί που είναι στην Αθήνα.

Χρόνια ασχολείται με το tango και πλέον παραδίδει και μαθήματα. Με το που του είπα για τον Χασάν, τον τάνγκο-παπουτσή, δεν άργησε να μου στείλει την πρώτη παραγγελία! Οι μέρες πέρασαν κι ο Χασάν ουστά με πήρε τηλέφωνο για να περάσω από το εργαστήρι του στο Ταρλάμπασι και να τα πάρω.

To "ατελιέ" έχει στα σίγουρα μια αυθεντικότητα που σε ταξιδεύει πολύ παλιά, πολύ μακριά..σε ταξιδεύει γενικώς! Με ηλικιωμένους βοηθούς, τσιράκια για θελήματα (π.χ. τζανίμ, σύρε φέρε τα κορδόνια, το μπορντό λουστρίνι μας τελείωσε κτλ), παμπάλαιες ραπτομηχανές, κοφτερά λεπίδια...

και φλόγιστρα για το τελικό φινίρισμα.

Όση ώρα περίμενα, κατέβηκε και ο Νετζμί ουστά, ο τεχνίτης των γυναικείων παπουτσιών, για ένα τσαγάκι.

Κάθε φορά που τους επισκέπτομαι για καμιά παραγγελία, ή απλώς για να μάθω τα νέα τους, συναντώ χορευτές τάνγκο, δασκάλους λάτιν και άλλες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες, μιας και για όλους όσους ασχολούνται με τον χορό στην Πόλη, το συκεκριμένο κτίριο του Ταρλάμπασι, αποτελεί την πιο γνωστή διεύθυνση.

Πόσο χαίρομαι, που ο καλός μου ο Μανώλης καταφτάνει στην Πόλη σε λίγες ημέρες! Και θα το κάψουμε και θα γνωρίσει από κοντά τον Χασάν και θα πρωτοφορέσει τα νέα του παπούτσια, στο χώρο που γεννήθηκαν!

μια βραδιά στη Μονεμβασιά
(ευτυχώς σώοι, μετά από εκείνην την επεισοδιακή τρακάρα στην Εθνική!)

Nα τα πούμε;

Με το που σκέφτεστε Χριστούγεννα στην Κωνσταντινούπολη, είμαι σίγουρος ότι δεν πάει το μυαλό σας σε ιδιαίτερους εορτασμούς, πόσο μάλλον σε κάλαντα και λειτουργίες σε εκκλησίες. Είναι όμως έτσι;

Με τόσες φυλές και θρησκείες που πέρασαν από εδώ, με τις περισσότερες να έχουν ακόμα (μια λιγότερο ή περισσότερο έντονη) παρουσία στην καθημερινότητά της, να είστε σίγουροι ότι πολλά έθιμα, ειδικά σε μεγάλες γιορτές διατηρούνται ζωντανά.

Η καλή μου Ήβη, Ρωμιά γέννημα θρέμμα, με κάλεσε τις προάλλες στη Γερμανική Προτεσταντική εκκλησία του Ταρλάμπασι, όπου η Τουρκάλα τραγουδίστρια και φίλη της Σεμά, η οποία έλαβε Γερμανική παιδεία και έχει πολλούς δίσκους στην καριέρα της, τραγούδησε Χριστουγεννιάτικους ύμνους και κάλαντα.

Οι περισσότερες συνθέσεις προέρχονταν από το κλασσικό ρεπερτόριο (Joh. Seb. Bach, Max Reger, Peter Cornelius, Hugo Wolf, Friedrich Mergner), διανθισμένες με κάποιες σύγχρονες πινελιές (Η.Jürgen Hufeisen).

Λίγα λόγια για την εκκλησία:
Χτίστηκε το 1843, αρχικά για νοσοκομείο, αργότερα μετατράπηκε σε γερμανικό σχολείο και από το 1861 μέχρι σήμερα, λειτουργεί ως εκκλησία της γερμανικής παροικίας της Πόλης. Το δε εκκλησιαστικό όργανο το οποίο συνόδευε τη Σεμά, κατασκευάστηκε στο Πότσνταμ της Γερμανίας και είναι το πρώτο που έφτασε στην Πόλη (παλαιότερο κι από αυτό του παλατιού του Ντολμά Μπαχτσέ). Η "αγιογράφηση" της εκκλησίας δε, χαρακτηρίζεται από ιδιαιτέρως "μοντέρνες και τολμηρές" ζωγραφικές συνθέσεις.

Τόσο η εκκλησία, όσο και το προαύλιό της, έχει έναν σχεδόν μυστηριακό αέρα, τόσο "αταίριαστο" με τη γειτονιά του Ταρλάμπασι, που την περιβάλλει. Ακόμα μια ενδιαφέρουσα "ασυνέχεια" σ' αυτήν την Πόλη, όπου τα βρίσκεις όλα..

Εύχομαι σε όλους σας Καλά Χριστούγεννα!
Να περάσετε όμορφα αυτές τις ημέρες με τους αγαπημένους σας ανθρώπους!
Αντί για δώρα, ανοίξτε τους την αγκαλιά σας.
Αν τους δώσετε δε κι ένα φιλί, γιούπιιιι:)

Πρωινό στο σπίτι

Μετά από πρωινά σε Οθωμανικά παλάτια, σε σικάτα καφέ, μοντέρνα ή παραδοσιακά, μπροστά στο Βόσπορο, τη Θάλασσα του Μαρμαρά ή τον Κεράτιο Κόλπο, μπορεί το συγκεκριμένο πρωινό να σας φανεί μίζερο και φτωχικό.

Αυγουλάκια, καβουρμάς και λίγο λαδάκι τα βασικά συστατικά. Λίγη ντοματούλα και τσακιστές ελιές με ρίγανη και πιπέρια, για να φρεσκάρουν λιγάκι τα λίπη και τις πρωτεΐνες Η απαραίτητη παπάρα δε, με φρέσκα μπουγατσάκια, βουτυράτα-βουτυράτα!

Όσο και να υστερούσε σε ποικιλία και τεχνική (παράψησα τα αυγά) το πρωινό, άλλη είναι η γλύκα να ετοιμάζεις το φαγητάκι σου με τα ίδια σου τα χέρια:)