Το αφεντικό τρελάθηκε!

Στείλατε email στο info@bestpostawards.gr για να εξασφαλίσετε προσκλήσεις για την Τελετή Απονομής των Best Post Awards 2009; Ραντεβού στις 9 Φλεβάρη!

Για να απαντήσω σε παράπονα αναγνωστών, που ενώ έστειλαν email στα βραβεία Best Post Awards 2009, για να κερδίσουν μια πρόσκληση για την τελετή απονομής, δεν πήραν απάντηση, όπως επίσης και για να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία σε όλους αυτούς που τεμπέλιασαν και δεν έστειλαν κανένα email πουθενά (!), έχω ένα δωράκι να σας κάνω.


Οι πρώτοι 3 αναγνώστες που θα στείλουν comment στην παρούσα ανάρτηση θα κερδίσουν από ένα pass που θα ισχύει για ΕΝΑ άτομο. ΜΟΝΟ για ΕΝΑ επαναλαμβάνω!



Οι συγκεκριμένη "χορηγία" πραγματοποιείται χάρη στην καλοσύνη κάποιων αναγνωστών, οι οποίοι ενώ ήταν προνοητικοί και έδρασαν άμεσα, τελικά δεν θα καταφέρουν να παραστούν στην τελετή. Ακόμα κλαίνε οι καημένοι που θα χάσουν αυτό το νταβαντούρι :((( ))): Αλλά έτσι δεν είναι η ζωή δυστυχώς (ή ευτυχώς); Άλλος κλαίει τη μια στιγμή, άλλος γελάει και μετά από λίγο έρχεται τούμπα. Τι τα θες, τι τα ζητάς!

Naya, η Πριγκηπιανή!

Στείλατε email στο info@bestpostawards.gr για να εξασφαλίσετε προσκλήσεις για την Τελετή Απονομής των Best Post Awards 2009; Ραντεβού στις 9 Φλεβάρη!

Για την φίλη μου την Ήβη σας ξαναμίλησα, όταν πήγαμε να ακούσουμε τους Χριστουγεννιάτικους ύμνους στη Γερμανική εκκλησία του Ταρλάμπασι. Γεννήθηκε και έζησε για πολλά χρόνια στην Πρίγκηπο (1, 2, 3), το μεγαλύτερο (και κατ' εμέ ομορφότερο) απ' όλα τα Πριγκηπονήσια.



Μου μιλούσε συχνά για "το σπιτάκι" της στο νησί και με προσκαλούσε κάθε φορά που συναντιόμασταν. Λίγο καιρό πριν, επιτέλους τα προγράμματά μας συνέπεσαν και η επίσκεψη επιτεύχθη. Αποβιβαστήκαμε από το βαπόρι, περπατήσαμε προς το Μαντέμι, τη γειτονιά με τα όμορφα κονάκια (ξύλινα δίπατα & τρίπατα αρχοντικά) και όταν βρεθήκαμε μπροστά στην είσοδο αναφώνησα: "Αυτό είναι "το σπιτάκι" σου;




Ένα πανέμορφο διώροφο μέγαρο με σοφίτα μέσα σε έναν καταπράσινο κήπο με κάθε λογής λουλούδια, γκαζόν, έναν αιωνόβιο θεόρατο φοίνικα και μια παραμυθένια λιμνούλα! Τα τελευταία χρόνια "το σπιτάκι" λειτουργεί ως ξενοδοχείο, Naya το όνομά του, από τον Λούντβιχ - έναν Γερμανό που αγάπησε το νησί- ερωτεύτηκε ακόμα πιο παράφορα το πατρικό της Ήβης και δημιούργησε το Naya.



Λέγοντας ξενοδοχείο, μην πάει το μυαλό σας σε κανένα απρόσωπο κατάλυμα για μαζικό τουρισμό και πολυπληθή γκρουπ. Απλώς, τα προσεγμένα δωμάτια, διακοσμημένα με διαφορετικό κόνσεπτ το καθένα (φωτιά, αέρας, γη, νερό) και η προσωπική φροντίδα για όλους τους τυχερούς φιλοξενούμενούς του, το κατατάσσει στην κατηγορία των boutique hotel.







Οι εναλλακτικές δραστηριότητες που παρέχονται στο Naya, όπως yoga και Shiatsu, αλλά και ψήσιμο ζυμωτού ψωμιού στον ξυλόφουρνο ή οι ποδηλατάδες στα δάση του νησιού, δικαιολογούν το σλόγκαν του Naya ως "Επίγειος Παράδεισος, που άνοιξε τις πύλες του.."




Δεν κρατιέμαι να ξαναπολαύσω τα τσαγάκια με βότανα κάτω από τον φοίνικα, ατενίζοντας τη θάλασσα του Μαρμαρά, τα πεύκα, τις μελισσούλες με παρέα την Ήβη, τον Λούντβιχ και όλους αυτούς τους φευγάτους τύπους που έρχονται από την άλλη άκρη της γης για να απολαύσουν όλες αυτές τις "πολυτέλειες".





Άιντε, μην κάθεστε! Βάλτε τις φορμούλες και τα κολάν σας και κάντε μου παρέα στο πρώτο yoga session της ζωής μου. Υπάρχουν στρωματάκια για όλους..


Klan Nargile Kafe

Στείλατε email στο info@bestpostawards.gr για να εξασφαλίσετε προσκλήσεις για την Τελετή Απονομής των Best Post Awards 2009; Ραντεβού στις 9 Φλεβάρη!

Επικαιροποίηση /
Αρχική ανάρτηση του post στις 31/01/2009

Δυστυχώς το Klan Kafe μετά την απαγόρευση του καπνίσματος σε εσωτερικούς χώρους, δεν προσφέρει πλέον ναργιλέ. Κρίμα, και το αγαπούσα αυτό το μέρος πολύ:( Μπορείτε βέβαια να το επισκεφτείτε γιατί παραμένει ένα από τα πιο ιδιαίτερα καφέ της Πόλης.

Στοιχηματίζω ότι δεν περιμένετε να βρείτε ένα Rock-Nargile καφέ στην "ισλαμική" Ιστάμπουλ, ε; Κι όμως!



Το Klan βρίσκεται στο επόμενο στενό* από το Kafeka, επίσης κάθετο στην Ιστικλάλ, αλλά έχει τόοοσο (μα τόοοσο) διαφορετικό στύλ! Καταρχάς, βρίσκεται στον 3ο όροφο ενός παλιού κτιρίου, όπου ανεβαίνοντας το φθαρμένο κλιμακοστάσιο, συναντάς καταστήματα ηλεκτρονικών, μπαράκια, internet cafe, όλα πίσω από ξύλινες βαριές πόρτες. Πάντα, οι φίλοι που κουβαλάω για πρώτη φορά ψιλοσκιάζονται!! Πιθανότατα, αποτελούσε κατοικία πλούσιων ευρωπαίων, αρμένιων ή ελλήνων αστών, πριν η δίνη της ιστορίας θυροκολλήσει την έξωση στην πόρτα τους.



Ο ψηλοτάβανος, ενιαίος χώρος που είναι γεμάτος με τραπεζάκια και κόκκινα διθέσια παγκάκια ντυμένα με δέρμα, γεμίζει ευωδιαστούς καπνούς από ναργιλέδες και μουσικές του τουρκικού και διεθνούς ροκ ρεπερτορίου. Κάποιες φορές μάλιστα η μουσική γκάμα ανοίγει για να περιλάβει και λίγο βαρύτερο μέταλ, γεγονός που απολαμβάνω ιδιαίτερα, ως μια γλυκειά ασυμφωνία με τον ραχατλίδικο ναργιλέ!



Τα γκαρσόνια (αγόρια-κορίτσια) συνήθως με εναλλακτικά στυλ, πολλές φορές έχουν και καναδυό piercings. Ιδιαίτερη εντύπωση κάνει ότι το διάβασμα του φλυτζανιού/kahve fal: υπηρεσία που βρίσκεις σε πολλά καφέ της Πόλης, το κάνει ένα κορίτσι που η αλά-Nirvana αμφίεση του, δε θυμίζει και πολύ τη Νερατζούλα (φίλη της μάνας μου), που μου 'λεγε κάποτε το φλυτζάνι.



Έχει και group στο FaceBook!

*Το Kafeka βρίσκεται στο Kucuk Parmak Kapi Sokak (Οδός της Πύλης του Μικρού Δακτύλου), ενώ το Klan στο Buyuk Parmak Kapi Sokak (Οδός της Πύλης του Μεγάλου Δακτύλου)! Χρόνια τώρα χαζογελάμε προτείνοντας μετονομασία του επόμενου στενού!!

Για τον παππού, τον Παντελή

Στείλατε email στο info@bestpostawards.gr για να εξασφαλίσετε προσκλήσεις για την Τελετή Απονομής των Best Post Awards 2009; Ραντεβού στις 9 Φλεβάρη!


Το post και οι carte postales στάλθηκαν από τον Παντελή Β.

Γεννήθηκα στην Νέα Ιωνία. Θετή μητέρα η Αθήνα, μας μάζεψε πριν πολλά χρόνια. Τώρα όμως είπα να ψάξω να βρω και βρήκα. Μητέρα μου είναι η Σμύρνη, πατέρας μου ο Βόσπορος. Λίγο πριν βγει στην Μαύρη Θάλασσα Μπουγιούκντερε και Γενί Μαχαλλέ.

Ξαδέλφια μου οι γλάροι, ανήψια τα ψαροκάικα με φορτωμένα δίκτυα. Εκεί που ξεκίνησαν όλα. Τώρα σας βρήκα και ξανά δεν σας αφήνω, ξέρω που κοιμάται η οικογένεια μου, ορφανός από πατρίδα δεν μένει κανείς.



Και την επόμενη φορά, θα κάτσω στο καφενείο δίπλα στους ψαράδες, ρακί να πιούμε, χαμσί να φάμε, με τις γάτες για τα παλιά, να πούμε. Όσα έφυγαν και δεν γυρίζουν και όσα θα έρθουν, τα ταξίδια και τα ηλιοβασιλέματα του Σεπτέμβρη. Στις ανηφόρες με τα ξύλινα σπίτια, θα σας ξαναβρώ. Στην πιο όμορφη γωνιά, της καρδιάς μας. Αγγελή σε ευχαριστώ για την βοήθεια σου. Πόλη μου, σου φιλώ τα χέρια.

Από παππού σε εγγονό

Στείλατε email στο info@bestpostawards.gr για να εξασφαλίσετε προσκλήσεις για την Τελετή Απονομής των Best Post Awards 2009; Ραντεβού στις 9 Φλεβάρη!

Το Tarihi Karaköy Balıkçısı (ιστορική ψαροταβέρνα του Καράκιοϊ) μπορεί όντως να παινεύεται για τη μακρά παρουσία του στην εστίαση της Πόλης.



Το μικρό μαγαζάκι δίπλα στην ψαραγορά του Καράκιοϊ (βλ. επίσης ψαραγορές Μπεσίκτας, Ψωμαθειών) άρχισε να ψήνει ψαράκια (μόνο μσεημέρι 12:00-16:00), τα οποία προμηθευόταν πάντα από αυτήν, το 1923 και συνεχίζει αδιάλειπτα έως σήμερα.




Κορωνίδα του - καθημερινά μεταβαλλόμενου ανάλογα με την ψαριά - μενού του, αποτελεί η θρυλική ψαρόσουπα, ένα παχύ βελουτέ με μπόλικη ψαροψίχα και άνηθο:



και το λαβράκι ψημένο στο χαρτί (μια σπεσιαλιτέ επίσης και του Pandeli):



Οι ευωδιές από τη θράκα φτάνουν μέχρι το παταράκι με τα ξύλινα τραπέζια, τα οποία καταλαμβάνονται από τους πεινασμένους εμπόρους της γειτονιάς.




Εδώ και έναν χρόνο, το Karaköy Balıkçısı απέκτησε ένα νέο αδερφάκι (ή καλύτερα εγγονάκι!), το εστιατόριο Grifin, το οποίο βρίσκεται στον τελευταίο όροφο του κτιρίου. Ο "απόγονος" έχει και πάλι αποκλειστικά ψαροκουζίνα, σ' έναν φροντισμένο χώρο με λευκά τραπεζομάντηλα και ψηλά ποτήρια κρασιού και μία από τις καλύτερες θέες που μπορείς να έχεις προς την Παλιά Πόλη καθώς μασαμπουκιάζεις.