Ένα μπουκάλι στο Βόσπορο ρίχνω


Δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Όσο κι αν μου γκρινιάζατε πως χάθηκα, όλο και μια δικαιολογία θα ξεφούρνιζα που αμελούσα να σας γράψω τα νέα, και της Πόλης και τα δικά μου. Σήμερα όμως έφτασε η ώρα της αλήθειας.

Πιστεύετε εσείς στον παντοτινό τον έρωτα; Εγώ πάντως, που σκίζω τα ρούχα μου για πάρτη του, κάποιες φορές, πώς να το κάνουμε δηλαδή, αισθάνομαι ότι όσο κι αν αγαπάς τον άλλον, έρχεται η στιγμή που δεν μπορείς να υπομένεις πλέον τα χούγια του, τη μυρωδιά του, τα παραπανίσια του κιλά.

Οι μπουτάρες και τα πατσοκοίλια, στην περίπτωση μιας πόλης μεταφράζονται αλλιώς, μη μου ζητάτε να μπω σε επεξηγήσεις που πονούν (εμένα). Δεν ξέρω αν η Πόλη άλλαξε όντως τόσο πολύ από το 2003 που πρωτοπάτησα το πόδι μου ή είναι το φίλτρο που την βλέπουν πλέον τα δικά μου τα γκαβά. Μάλλον και τα δυο συμβαίνουν ή λίγο περισσότερο το δεύτερο.

Και για να 'χουμε καλό ρώτημα, βγαίνεις πρόστυχος και μοιχός αν εγκαταλείψεις τη συζυγική εστία; Δεν μπορούμε να αγαπιόμαστε από απόσταση; Ναι καλά, αυτά σας τα 'παν κι άλλοι, ε;

Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως και να χωρίσεις πρέπει να σκεφτείς πρώτα και πάνω απ' όλα τα παιδιά. Αυτή είναι κι η δικιά μου στενοχώρια, κι αν θέλετε και η ντροπή που νιώθω. Όλοι εσείς που που αυτά τα χρόνια με μπάσατε στο σπίτι σας, σας έχωσα στις σχέσεις μου, γνωρίσατε την οικογένεια μου, γίναμε φίλοι, συγγενείς (από επιλογή), όλοι μας χαντακωμένοι απ' τη βαριά πετριά της Πόλης, θα με βλαστημάτε τώρα; Αυτό δα μου έλειπε, σας ζητώ ειλικρινή συγνώμη.

Το μπλογκ εδώ θα είναι. Ώσπου ν' αρχίσει να μυρίζει ναφθαλίνη, να το ξεζουμάτε κάθε που είναι να πηγαίνετε στην Πόλη. Από κει και πέρα σαν μπουκάλι ριγμένο στο Βόσπορο, με βουλωμένο πάπυρο, ας επιπλέει πάνω κάτω ώσπου να βουλιάξει τελικά, πιφφφ ο κόσμος καίγεται, σκασίλα μας μεγάλη.

23 Δεκέμβρη του 2008 ξεκίνησα να ξεβρακώνομαι εδώ μπροστά σας, 23 Δεκέμβρη του 2013 ντύνομαι και βγαίνω. Αντίο Ιστάνμπουλ.

19 comments:

Λύσιππος said...

Να'σαι καλά όπου κι αν είσαι.
Όλα κάποτε αρχίζουν και κάποτε ΠΡΕΠΕΙ να τελειώνουν

Anonymous said...

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΚΑΛΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΗΓΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΣΕ ΕΙΧΑ ΓΙΑ ΟΔΗΓΟ
ΘΑΝΟΣ ΚΑΒΕΝΤΖΟΣ

Georgia said...

Αγαπημένε μου Αγγελή,
Όσο κι αν μ' άρεσε η ιδέα πως θα σ' έχω πάντα στη Πόλη να με περιμένεις για καφέ όταν έρχομαι, ε, αφού σου τελείωσε καλά έκανε. Όχι πως θα σ' αφήσω το κατόπι όπου αλλού κι αν πας, να ξέρεις! Εγώ πιο μόνιμα τώρα στη Σμύρνη, και πάντα θα σε περιμένω. Φιλί όλο δικό σου.

Παναγιώτης said...

Να σαι καλά Αγγελή,
ήσουν η παρέα στα ταξίδια μου στην Πόλη,
στις βόλτες που μου πρότεινες,
ψώνιζα από τα μαγαζιά που πέρασες, διάλεγα που θα φάω πρωινό,
έριξα και δυο βουτιές στον Βόσπορο,
πέρασα και 'γώ από το μαγαζί με τα νυφικά.
Να σου πώ το μυστικό μου όμως:
Όλα αυτά τα έκανα μέσα από τις εικόνες που ανέβαζες,
από τις ιστορίες που διηγήθηκες με έναν μοναδικό τρόπο,
ποτέ στην πραγματικότητα.

Αλλά να σου πώ,
και εγώ βαρέθηκα πια τα τούρκικα φαγητά, καιρός για κανένα σούσι...

Καλή επιτυχία στο επόμενό σου βήμα!

ElenArt said...

Αγαπημένε Αγγελή...
Συνήθως δε ρωτάμε αυτούς που εγκαταλείπουν τη συζυγική εστία γιατί το κάνουν (είναι δικό τους θέμα και απόφαση.....). Όμως εγώ πολύ λυπήθηκα μ'αυτή σου την απόφαση γιατί σε είχα τόσο πολύ ταυτίσει με την υπέροχη Πόλη, Ήσουν κάτι σαν πρεσβευτής μας εκεί. Τεσπά...να είσαι πάντα καλά και να μας θυμάσαι. Κι εμείς θα το πιούμε το πικρό ποτήρι. Φιλιά πολλά.

Panos said...

Δεν το πιστεύω ?!?! αν και η εξαφάνιση προς τα εκεί πήγαινε....

Anonymous said...

ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΣΟΥ ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΗ!!!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ!!!ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ!!

ΜΕΡΟΠΗ

Xristina @ Dear e-diary said...

Οταν ένας έρωτας τελειώνει καλό είναι να φεύγεις ώστε να ξεκινάς εναν καινούριο...

Αυτό το ιστολόγιο άστο ανοιχτό γιατί είναι ένα θαυμάσιος τουριστικός οδηγός!!!

Εις άλλα με υγεία...

Δάφνη Χρονοπούλου said...

Καλά να είσαι Αγγελή μου
όπου κι αν πας.
Και όταν έρχομαι πάντα στο νου μου θα γυρνάς
και θα σε ειδοποιώ μήπως και σε πετύχω..

grigoris said...

Γιά όσα μας χάρισες και για όσα μας γέμισες και για όσα άκόμη έχεις να μας δώσεις (δεν τελειώνει το ταξίδι εδώ)ένα αντίδωρο(κλεμμένο αλλά διαχρονικό) με πολλή αγάπη

Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μιά τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.

MarthaD said...

Καλά να είσαι Αγγελή
όπου κι αν πας. Η ζωη εχει αρχη
και τελος....

E.- said...

Μια Πόλη, χωρίς τον Αγγελή της, δεν θα είναι ποτέ πια η ίδια!
Τυχερή όμως η πόλη που θα ΄χει τον Αγγελή της...

Ας είναι...

2014 ευχές μου σου στέλνω,
όπου και να ΄σαι

θα σε συνοδεύουν
με αγάπη
Ε.-

Τ

mela said...

Αχ βρε Αγγελή, είσαι τόσο νέος για να εγκλωβιστείς σε μια πόλη, ακόμη κι αν αυτή είναι Η ΠΟΛΗ. Πέτρα που κυλά δε χορταριάζει κι αυτό να κάνεις κι εσύ!Σε ευχαριστούμε για τα μέρη και τους ανθρώπους που μας γνώρισες!

Katerinio said...

_Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

Κ.Π.Καβάφης

Anonymous said...

κατι ηθελα να ψαξω για την Πολη και μπηκα στο δικο σου blog,μας εγκατελειψες αγγελη!!!(μαριαλαρισα)

Στέλιος said...

Vre Aggelako, twra pou eipa ego na epanelthw, twra apofasises na mas afiseis? Kai pws tha se kontrarw gia ta themata pou tha dialegw e? Pws tha ta symplironw me link stis dikes sou anartiseis?

Anonymous said...

Έψαχνα διαμέρισμα στην Πόλη...Έλεγα πάω που πάω τόσο συχνά 1 βδομάδα το δίμηνο και δίνω ένα 500άρικο να μείνω μόνο, κάτι θα βρω στον Αγγελή...Και τσουπ το ' βρισκα...Λείπουν πολύ τα νέα σου...Καλή δύναμη σ' ότι βάλθηκες να κάνεις!!!Εριφύλη!

Anonymous said...

Καλά έκανες, Αγγελή. Και τίποτα δεν πάει χαμένο. Να 'σαι καλά και πάντα να τολμάς.

Τουλάχιστον εσύ έμαθες τούρκικα...

Anonymous said...

Για το προηγούμενο "κεμπάπ": Evaggelya. (Ξέχασα πώς υπογράφουν!)

Related Posts with Thumbnails