100 σολωμοί, 200 αυγά, 300 τσίζκεϊκ, 400 πηρουνιές, 500 αναρτήσεις

Αν και για τους Κινέζους, μόλις χθες μεσάνυχτα μπήκε η Χρονιά του Φιδιού, για μας πέρασε ήδη για τα καλά ο πρώτος μηνάκος του 2013. Πώς τρέχει έτσι ο καιρός, ε; Κυριακή γαρ σήμερα, ξυπνάω στις 2μμ, μόνος στο σπίτι, για να δούμε τι έχω στο ψυγείο. Άλλαχ, Άλλαχ! Πού βρέθηκαν οι 100 σολωμοί να κολυμπάνε ανάμεσα στον άνηθο, να κάνουν κύκλους γύρω από το μπεγιάζ πεϊνιρί, ν' αφήνουν τα αυγά τους  κάτω από το βούτυρο; Να εδώ το έχω το μαχαίρι του Σογκούν, χλαπ, χλουπ, κλατςςςςς! Τα φιλετάκια τους τώρα πλαγιάζουν σε κατσικίσιο τυρί, σκεπασμένα με τριζάτη ρόκα.

Η μάχη με το ατιθασόψαρο, όπως ήταν φυσικό, δεν ήταν αναίμακτη. Γύρω στα 200 αυγά που φύλαγα να βάψω την Πασχαλιά, έγιναν ακουσίως στραπατσάδα, θαμμένη για πάντα αντί για κιβούρι, σε σουσαμένιο μπέιγκελ. Τον τάφο τους έρανα με πράσο, σκορδάκι, μαυροπίπερο και τον εναπομέιναντα σολωμό. Αιωνία τους η μνήμη.

 

Αντί για παξιμάδι δε, πρόσφερα στους γείτονες 300 κομμάτια τσίζκεϊκ. Από γεύση ωραίο, αλλά λίγο μπαγιάτικο, μια χαρά το ξεφορτώθηκα.

400 πηρουνιές του σχεδόν ζαχαρωτού σοκολατένιου φατζ, αρκούσαν τελικά για να γλυκάνουν την πικράδα του χαμού.

Και τι καλύτερο από 500 κόκκους καφέ να σπάσει, το αποβλακωτικό το μέλωμα. Πάει ταμάμ βλέπεις, με την αλμύρα του Βοσπόρου.

Τι λέει: Συνεχίζουμε παρέα για τις 600 αναρτήσεις. Σας ευχαριστώ.

το πρώτο φρι τουρ

Όπως σας υποσχέθηκα στην προηγούμενη ανάρτηση, την τελευταία Παρασκευή κάθε μήνα, εκτός απροόπτου, σας περιμένω στην Πόλη να σεργιανίσουμε παρέα τις όμορφες γωνιές Της. Ως συνήθως κρατώ τις υποσχέσεις μου, έτσι αυτήν την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου, θα περιμένω στις 16:00, στο καφέ/κεμπαπτσίδικο Kardesler, επί της γωνίας Siraselviler Cad. με Akarsu Yokuşu, στο τζαμί Firuzaga, στο Τζιχάνγκιρ του Μπέιογλου. Η βόλτα που έχω στο μυαλό μου θα διαρκέσει γύρω στις 4 ώρες, μη με ρωτάτε για λεπτομέρειες, ας το αφήσουμε και λιγάκι αυθόρμητο, ε;

ανασκόπηση 2012 & ένα δώρο για το 2013

Καλή Χρονιά αγαπητοί μου! Σας εύχομαι όλα τα καλά για το Νέο Έτος: έρωτα, υγεία, έρωτα, φιλία, έρωτα, ανάσα στα οικονομικά και προπαντός έρωτα. Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ ζω μόνο για το αύριο, του χρόνου, το μέλλον και το άγνωστο. Μπορεί που και που να αναπολώ όμορφες στιγμές του παρελθόντος, αλλά μόνο με μια καρτποσταλική διάθεση. Ξεφυλλίζοντας σήμερα το μπλογκ, θυμήθηκα κάποιες από τις γεύσεις, τα ταξίδια και τα χτυποκάρδια του 2012. Συγκινήθηκα, γέλασα με φωνή, θύμωσα και είπα να τα μοιραστώ μαζί σας. Για να σας αναγκάσω να διαβάσετε όλη τη λίστα, στο τέλος σας περιμένει ένα δωράκι. Ένα δώρο για όλους, δεν κάνω πλάκα. Είναι στο χέρι σας να το δεχθείτε. Αλλά προσέξτε! Αν πηδήξετε την ανασκόπηση για να πάτε κατευθείαν στο δώρο, έχω βάλει ειδικό αλγόριθμο στην ανάρτηση και αυτομάτως χάνεται την προσφορά. Άντε γιατί, κι ο Άγιος φοβέρα θέλει, πόσο μάλλον εσείς πουλάκια μου που είστε (ευτυχώς) μάλλον διαβολάκια. Άρξατε πυρ! 

(Ακολουθείστε τα λινκ των τίτλων για τα ποστ οριτζινάλε)

Γενάρης / Χιονιάς

Το 2012 άρχισε με τσουχτερά κρύα και χιονοπτώσεις που δημιούργησαν προβλήματα στις συγκοινωνίες και την οικιακή οικονομία, αλλά τελικά αποδείχτηκαν ότι παρόλο που κρυώνουν τις πατούσες...ζεσταίνουν τις καρδιές.

Φλεβάρης / Τσικνοπέμπτη

Χοιρινό τσιμπούσι, μεθύσι Διονυσιακό, φίλοι, ξαδέρφια, μούζικα και φυσικά στριπτίζ.

Μάρτης / Γιάλοβα

Όσο προικισμένοι κι αν είμαστε από τη Φύση, όσο πορσελάνινο δερματάκι να 'χουμε, όσο κι αν οι γλουτοί φωνάζουν κάνε-με-εξώφυλλο-στο-Playboy (στο-Men's-Health-οι-άρρενες), τα ιαματικά νερά κάνουν πάντοτε θαύματα. Χαζές ήταν μήπως οι αδερφές Μηνοδώρα, Μητροδώρα & Νυμφοδώρα που μαρτύρησαν, υπερασπιζόμενες τις Θεϊκές εκκρίσεις;

Απρίλης / Πικνίκ

Όποιος δεν το 'χει δει με τα μάτια του, δεν μπορεί να πιστέψει πόση μαγεία μπορεί να κρυφτεί μέσα σε ένα μπαμπουδένιο καλάθι με καπάκι. Τόλμησε να το ανοίξεις, και μέχρι χρωματιστοί δράκοι περιμένουν να ξεχυθούν από μέσα του. Προσοχή βέβαια στους σεκιουριτάδες των φιλιών!

Μάης / Rough

Και λίγο αυτοπαίνεμα δε βλάπτει. Ανισόρροπος είμαι άλλωστε, μπέσα δεν έχω.

Ιούνης / Γάμος

Σιγά μην περάσει ένας χρόνος και δεν ξαναγίνω εγώ κουμπάρος. Αν και σ' αυτόν το γάμο, κάποιες φορές, όπως μου καταλογίζουν οι άμεσα εμπλεκόμενοι, συχνά νόμισα ότι ήμουν εγώ η νύφη.

Ιούλης / Καστελόριζο

Όπως λέμε, τα βυζιά της Μπάρμπα.

Αύγουστος / Μύκονος

Κατακαημένη Σαντορίνη, πώς σε κατάντησαν...

Σεπτέμβης / Γεντικουλέ

Πολιορκίες κάστρων και αυτοκτονίες χελωνών.

Οκτώβρης / Cirque du Soleil

Λίγα πράματα για ν' αλατοπιπερώνεις τη ζωή: Ρίκκι, Μαγεία, Αλεγκρία.

Νοέμβρης / Χόλιγουντ

Όταν ξεκινάς μια πλάκα και παγώνεις από τις συνέπειες της. Απίστευτα, αλλά τελείως αληθινά τα τρελά μηνύματα που δέχθηκα από αναγνώστες. Όταν συνειδητοποιείς, ότι περιμένουν από εσένα ό,τι πιο εξωφρενικό. Φαντάσου αν ένας λιγδιάρης ερασιτέχνης της απάτης προκαλεί όλον αυτόν το σάλο, τι παραπληροφόρηση μπορεί να σου χώσει στο νιονιό το CNN.

Δεκέμβρης / Επέτειος

Κούραση, απογοήτευση, κρύο, λίγη ελπίδα να αχνοφέγγει και συνεχίζουμε! Τον 5ο χρόνο του μπλογκ με περιμένουν, είμαι σίγουρος να μου το θυμηθώ, άλλα τόσα καλά-κακά, σκάσε και ζήσε μικρέ μου Αγγελή.

Έτσι πάνω κάτω είχε η χρονιά που πέρασε. Ευχαριστώ που είστε ακόμα εδώ. Είστε έτοιμοι να πάρετε το δώρο που σας υποσχέθηκα στην αρχή; Άντε ατιμούλικα, ακόμα κι εσείς που κλέψατε, συγχωρεμένοι. Τι θα λέγατε να ερχόμασταν ακόμα πιο κοντά εφέτος; Ακούστε τι σκέφτηκα: Την τελευταία Παρασκευή κάθε μήνα (εκτός κι αν ανωτέρω βία το καθιστά αδύνατον), στις 4 το απόγευμα, διαθέτω την αφεντιά μου σε όλους εσάς που θα βρίσκεστε στην Πόλη. Μετά την πρώτη γνωριμία, θα κάνουμε έναν περίπατο σε μια από γειτονιά της Πόλης, κάθε φορά κι αλλού, θα τρώμε, θα μιλάμε, θα απολαμβάνουμε τα χάδια Της. Το παραπάνω τουρ, δεν κοστίζει τίποτα (ούτε όμως καλύπτει τυχόν έξοδα), δεν χρειάζεται να κάνετε καμία κράτηση, δεν απαιτεί ελάχιστο αριθμό επισκεπτών, ακόμα και για έναν/μία εγώ θα είμαι εκεί. Πρώτη εξόρμηση την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου στις 4 το απόγευμα. Σας περιμένω!!

στα τέσσερα

Μου λέτε;

Πότε πέρασαν τέσσερα χρόνια από την πρώτη ανάρτηση αυτού του μπλογκ;

Πώς η αρχική κωλοπιλάλα να γράφω σχεδόν μέρα παρά μέρα, έδωσε τη θέση της σε μια αντίληψη βαρύ πεπόνι, "αν δεν ξυπνήσει ο Παπαδιαμάντης μέσα μου, δεν γράφω τίποτα!", με αποτέλεσμα τις αναγραφιές (ειδικά) του τελευταίου έτους;

Πόσα καθημερινά προβλήματα να έχει Αυτή η Πόλη, που όπως μάλλον και εσείς, έτσι και εγώ πριν κουβαληθώ εδώ, ήμουν σίγουρος ότι επρόκειτο για ένα ανέμελο στρουμφοχωριό;

Πόσα σπίτια άλλαξα ως τώρα, κι άλλα πόσα ακόμα με περιμένουν να τα πιστέψω ως την ζεστή φωλίτσα στην οποία θα γεράσω; Τι αφελής που είμαι.

Πόσες δουλειές έχω αλλάξει, κι όλες οι επόμενες άραγε, θα 'ναι κι αυτές χωμένες στις μεταξένιες κιλότες και τις κατσαρόλες της Ιστάνμπουλ;

Σε πόσους έρωτες θα με πετάξει ακόμα η Ιερή η Βρώμα, ή μήπως αυτός που ζω στο τώρα θα είναι κι ο παντοτινός;

Έχω μια χρονιά ολάκερη να απαντήσω στα παραπάνω ερωτήματα...και σιγά μη βρω απάντηση καμία. Ο κωλοκαυστήρας μου λέτε αν μας αφήσει παγοκολόνες γιορτάρες μέρες, αυτό είναι που με καίει εμένα! Αααααα, κι εσείς με καίτε αγαπημένοι, να μου είστε καλά και να τα λέμε...